Safiye Özşerner’in yazısı

Yakın tarihimizin en büyük katliamı..

Barış ve Eşitlik isteyen yüzü aşkın canın hayatını kaybettiği, yüzlercesinin yaralandığı ve hepimizin yüreğinden, ruhundan yara aldığı 10 Ekim 2015, Türkiye toplumsal tarihinin belleğinde daima yer alacak kanlı bir tarih…

Bugüne kadar katliama ilişkin davada yargılanan tek bir kamu görevlisi bulunmuyor.

Bu cezasızlık; dostlarını, canlarını, evlatlarını kaybeden insanların yaralarını hala ilk gün ki gibi kanatıyor.

Evet, 10 Ekim… adeta kan yağmuru yağdı… hepimizi ruhlarımızdan yaraladı…

Gencecik çocuklar, gencecik fidanlarına, canlarına, sevdiklerine mezar kazdılar…

Çocuklar öldü… bulutlar karardı… Veysel’in hayalleri gökyüzüne savruldu..

Babalar evlatlarına, evlatlar annelerine sarılı, bedenler paramparça Ankara’ da Gar’da..

Mevsim hazan..

Bulutlar da salkım salkım kan..

Bu acı başka acı..

Kelimeler kırgın, yorgun..

Anlatamıyor, yetersiz kalıyor

cümleler…

Artık Ankara’ da tek bir mevsim var.

Yürekler kavruk ve dört mevsim yedi iklim hep sonbahar…

10 Ekim…

Hesabı sorulmadıkça

Hep kanayacak ruhlar…

Hep kanayacak anneler, babalar, kardeşler…

Sorulmadıkça hesabı hep kanayacak Ankara…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Captcha loading...